درمان بی اختیاری ادراری

درمان دارویی برای بی اختیاری ادراری

درمان دارویی عمدتا در مواردی که بی اختیاری ادراری خفیف تا متوسط باشد روش انتخابی درمان است .داروها با مکانیسم های مختلفی در کنترل ادرار نقش دارند . اولین خط درمانی داروهای آنتی موسکارینی هستند. این داروها  با کاهش انقباضات مثانه و  در نتیجه کاهش فشار مثانه در کنترل ادرار موثرند .

این داروها در واقع با بلوک گیرنده های موسکارینی در عضله مثانه باعث کاهش انقباض عضله و در نتیجه کاهش خس فوریت  و بی اختیاری فوریتی  میشوند. رایج ترین این داروها سولیفناسین ، تولترودین و اکسی بوتینین هستند. این داروها همچنین درآقایانی که متعاقب بزرگی پروستات دچار تکرر ادرار و فوریت و بی اختیاری فوریتی هستند موثرند.

عوارض دارویی عمدتا شامل خشکی دهان ، تاری دید و یبوست است. جهت کاهش این عوارض باید دارو را با مقدار کم شروع کرده و تدریجا بالا برد .بیمار میتواند در صوت موثر بودن دارو، تا شش ماه از دارو استفاده کند و سپس تدریجا آنرا کم کند.

داروی موثر بعدی دولوکستین است که در درمان بی اختیاری ادراری استرسی و ترکیبی موثر  است . این دارو باعث افزایش استحکام گردن مثانه  میشود و در درمان دارویی بی اختیاری ادراری کاربرد دارد .

کرم استروژن که بصورت واژینال استفاده میشود در خانم های یائسه باعث کاهش عفونت ادراری میشود . همچنین این دارو باعث تقویت مخاط سیستم ادراری و کمک به کنترل ادرار میشود . هر چند مصرف این دارو بصورت خوراکی باعث تشدید بی اختیاری ادراری میگردد .

پساری برای چه مواردی از بی اختیاری ادراری کاربرد دارد

پساری یک ابزار از جنس سیلیکون است که به اشکال مختلف ساخته میشود . اشکال مکعبی ، دایره ای و یا حلقه مانند که پزشک انرا  در واژن بیمار میگذارد . پساری علاوه بر جا انداختن افتادگی مثانه و یا رحم ، باعث کنترل بی اختیاری ادراری زنان میشود . این ابزار بیشتر در خانم های مسن که توانایی تحمل یک عمل جراحی را ندارند یا بعلت بیماریهای همراه قلبی عروقی ، جراحی آنها پرخطر است کاربرد دارد

 جراحی برای درمان قطعی بی اختیاری ادرار

درمانهای جراحی با توجه به نوع بی اختیاری ادراری ، جنسیت و شدت بی اختیاری و یا همزمانی پرولاپس رحم و مثانه با بی اختیاری ادراری متفاوت هستند.

تزریق مواد حجم دهنده از راه سیستوسکپ

در این شیوه که برای درمان بی اختیاری ادراری استرسی است ، مواد حجم دهنده مانند کلاژن ، چربی یا حتی سلولهای بنیادی از طریق سیستوسکپی به حدود گردن مثانه تزریق میشود. این روش طولانی مدت نیست و بیشتر در مواردی که بیمار مسن است یا خطر جراحی در وی بعلت بیماریهای زمینه ای بالاست بعنوان یک روش کم خطر استفاده میشود.

جراحی شکمی

مقبولترین متد جراحی شکمی برای بی اختیاری ادراری استرسی که تا سالها بعنوان روش جراحی اصلی بی اختیاری استفاده میشد ، روش برچ است . این جراحی در خانم هایی که بی اختیاری استرسی دارند و افتادگی مثانه شدیدی هم ندارند ، به دو صورت لاپاروسکپی و عمل باز قابل انجام است . در این جراحی قسمت های کناری و قدامی واژن با نخ غیر قابل جذب به لیگمان کوپر فیکس میشوند .

 

جراحی از راه واژن با فاشیای خود بیمار

در این شیوه ابتدا از فاشیای خود بیمار ( معمولا فاشیای رکتوس) نواری به عرض یک تا دو سانت و به طول مناسب برداشته میشود . سیس با یک برش زیر مجرای ادرار و حدود گردن مثانه ، فاشیا در محل مطلوب قرار میگیرد . سپس دو طرف آن با هدایت نخ مخصوص از بالای استخوان عانه خارج و فیکس میشود . در این جراحی در صورتیکه بیمار افتادگی مثانه یا رحم هم دارد ، ترمیم همزمان افتادگی نیز انجام میگیرد .این جراحی روش استاندارد جراحی بی اختیاری ادراری استرسی است .

 

جراحی از راه واژن( اسلینگ مجرای میانی با مش )

در این شیوه که با برش از راه واژن در زیر مجرای میانی انجام میشود ، یک عدد مش پلی پروپیلن با عرض یک تا دو سانت در زیر مجرای میانی گذاشته میشود. سپس با کمک ابزارمخصوص دو طرف آن از سوراخ های ابتوراتور دو طرفه یا بالای استخوان عانه خارج میشوند . در این شیوه که برای بی اختیاری ادراری استرسی در خانم ها و همچنین در آقایان انجام میشود ، موفقیت درمانی 75 تا 90 درصد بوده و عوارض آن کمتر از عمل برچ است.

                                                 

 

اسفنکنر مصنوعی در چه مواردی از بی اختیاری ادرار کاربرد دارد

اسفنکتر مصنوعی یکی از شیوه های درمانی است که عمدتا جهت درمان بی اختیاری ادراری آقایان (نوع استرسی ) معرفی شده است. این دستگاه سه قسمت دارد، یک کاف که دور مجرای ادراری قرار میگیرد ، یک بالون که نقش مخزن را دارد و در شکم قرار میگیرد و یک پمپ که در بیضه واقع میشود .

                                                         

وقتی کاف با مایع پر میشود مجرا را محکم میفشارد و مانع ریزش ادرار میشود . وقتی زمان ادرار کردن فرا میرسد بیمار با فشردن پمپ کاف را که دور مجرای ادرار است از مایع خالی میکند تا مجرای ادرار باز شود و ادرار خالی شود . پس از آن مجددا کاف با مایع بصورت اتوماتیک پرمیشود و مجرای ادراری بسته میشود .

 

تزریق بوتاکس به داخل عضله مثانه برای درمان بی اختیاری ادرار

تزریق بوتاکس به داخل مثانه روش موثر و نوینی برای درمان بی اختیاری ادراری فوریتی است. بوتاکس یک نوع سم پروتئینی از عامل بیماری بوتولیسم و مورد تایید FDA  است . جراح این دا رو را  از راه سیستوسکپی در اتاق عمل و مستقیما به داخل عضله مثانه تزریق میکند  . این دارو با ایجاد فلج نسبی در عضله مثانه مانع از بروز انقباضات غیر ارادی در مثانه میشود .از اینرو در درمان بی اختیاری ادراری فوریتی شدید که به درمان های دارویی مرسوم پاسخ نداده بسیار موثر است .

این شیوه درمانی جهت درمان مثانه بیش فعال و مثانه نوروژنیک که با نوار مثانه تشخیص قطعی داده شده ، نیز بطور موثر کاربرد دارد  . البته تزریق نیاز به تکرار در فواصل زمانی مشخص دارد.

 

شیوه تحریک عصب (نورومودولیشن)

این شیوه در بیمارانی که بعلت مثانه عصبی و یا مثانه بیش فعال غیر قابل کنترل ، بی اختیاری ادراری شدید دارند ، کاربرد دارد. در این شیوه  از دستگاهی مانند پیس میکر که با یک ژنراتور باتری دار در ارتباط است اسفاده میشود. این دستگاه در مجاورت عصب نخاعی در قسمت نزدیک به انتهای ستون فقرات که تنظیم کننده انقباضات مثانه است قرار میگیرد.

این دستگاه با تولید ایمپالس های الکتریکی که در واقع ایمپالس های عصبی به مثانه را تنظیم میکنند ، باعث بهبود علایم فوریت ادرار و بی اختیاری فوریتی میشوند . البته کار گذاشتن این دستگاه زیر پوست ابتدا بصورت موقت انجام میگردد و پس ازچند هفته در صورت رضایت بیمار بصورت دایمی کار گذاشته میشود .این دستگاه بسیار گران بوده و کارگزاری آن فقط در مراکز ویژه فوق تخصصی قابل انجام است .

 

جراحی پیوند روده به مثانه

این نوع جراحی منحصرا در مواردی کاربرد دارد که ظرفیت مثانه به علت کاهش حجم و یا فیبروزواضح مثانه ، شدیدا کاهش یافته است . علائم بیماری ، بصورت فوریت ادرار و بی اختیاری فوریتی شدید است ، که به هیچ شیوه درمانی دیگری نیز پاسخ نداده است .

                                                 

در این جراحی یک قسمت روده جهت افزایش ظرفیت مثانه ، به سقف مثانه پیوند  میشود . گاهی جراح مثانه  را کاملا برمیدارد و با شکل دادن به روده یک مثانه جدید ایجاد میکند ، سپس حالب ها را به این مثانه جدید پیوند میزند . این کیسه ادراری جدید یا با یک دهانه کوچک برای تخلیه ادرار به جدار شکم وصل میشود و یا به مجرای ادراری پیوند میشود . بیمار باید ادرار جمع شده در این مثانه جدید را هر 4 ساعت یکبار بوسیله یک سوند تخلیه کند.

 

برای دیدن عکس ها و ویدیو های قبل و بعد به کانال تلگرام مراجعه شود